Τετάρτη 22 Ιουνίου 2011

Αγαπητέ Μιχάλη, κλείσε στη πιο σκοτεινή φυλακή της χώρας κάποιους ανυπόληπτους Tραπεζίτες που τους κάνουν μάγκες τα πακέτα στήριξης.


Aγαπητέ Μιχάλη Χρυσοχοίδη,

δεν αρκεί η παρότρυνσή σου για συγχωνεύσεις προς κάποιους  κρατικοδίαιτους τραπεζίτες.
Γνωρίζεις πολύ καλά ότι υπάρχουν τράπεζες που τις κρατάει στη ζωή η διαρκής αιμοδοσία των πακέτων στήριξης που καλούνται να πληρώσουν οι πολίτες.

Γιατί θα πρέπει κάποιοι ανυπόληπτοι τραπεζίτες που σκόρπισαν εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ σε δάνεια  προς ξιπασμένους νταβατζήδες των ΜΜΕ αντί να βρίσκονται στο Κορυδαλλό και να καπνίζουν Σαντέ άφιλτρα, να διασωθούν μέσα από συγχωνεύσεις;

Σ ένα κράτος δικαίου που διαχρονικά υπερασπίζεσαι, δεν έχουν θέση εκείνοι από τους Τραπεζίτες που έκαναν "καριέρα" δανείζοντας τους νταβατζήδες των ΜΜΕ.

Σε καλούμε να τους εξαρθρώσεις και να τους στείλεις στη πιο σκοτεινή φυλακή της χώρας.

Ακολουθεί ολόκληρη η ομιλία του Μιχάλη Χρυσοχοίδη στη Βουλή>






Ομιλία υπουργού Περιφερειακής Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας, κ. Μιχάλη Χρυσοχοϊδη, στη συζήτηση στην ολομέλεια της Βουλής για την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση

«Είναι υπόθεση όλων μας να πετύχουμε, να πετύχει η νέα κυβέρνηση στο έργο της. Να κατοχυρώσει τη διεθνή αξιοπιστία της χώρας, προχωρώντας στις αναγκαίες αλλαγές», τόνισε ο υπουργός Περιφερειακής Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας, κ. Μιχάλης Χρυσοχοίδης, μιλώντας σήμερα, 21 Ιουνίου, στην ολομέλεια της Βουλής στη συζήτηση για την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση.
Ο υπουργός υπογράμμισε ότι «ένα χρόνο μετά το μνημόνιο, είναι ξεκάθαρο ότι η επιβίωση της χώρας εξαρτάται από τη γρήγορη ανάκαμψη της οικονομίας». Και προς αυτή την κατεύθυνση έχουν εφαρμοστεί, για πρώτη φορά στην ιστορία της χώρας, σημαντικές εθνικές πολιτικές πρωτοβουλίες που προωθούν την εξωστρέφεια της οικονομίας, αποκλιμακώνουν τον πληθωρισμό, αναδιαρθρώνουν ριζικά το ΕΣΠΑ, καθιερώνουν διαδικασίες επενδυτικών κινήτρων και βελτιώνουν το επιχειρηματικό περιβάλλον, οδηγώντας σε ανάκαμψη των επενδύσεων. Ήδη, ο ΟΟΣΑ, το ΙΟΒΕ και η ΕΛΣΤΑΤ καταγράφουν τα πρώτα θετικά αποτελέσματα αυτών των πολιτικών, που αποτελούν τις βάσεις για τον οριστικό απεγκλωβισμό της πραγματικής οικονομίας από το κράτος και την ανάκαμψή της με καλύτερες προϋποθέσεις.
Εκτενή αναφορά έκανε ο κ. Μιχάλης Χρυσοχοϊδης στους συνεχώς αυξανόμενους ρυθμούς απορρόφησης του ΕΣΠΑ, παρά τα χαμηλά ποσοστά και την τεράστια γραφειοκρατία των διαχειριστικών δομών του που κληροδότησε η Νέα Δημοκρατία. Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά «ενώ το Γ΄ ΚΠΣ διαχειρίστηκαν 33 Φορείς Διαχείρισης με 1192 στελέχη, με το νόμο 3614/2007 για τη διαχείριση του ΕΣΠΑ δημιουργήθηκαν 106 διαχειριστικές αρχές μαζί με τις Τράπεζες, με περίπου 2.500 ανθρώπους και ΚΥΑ που μπορούν να τους ανεβάσουν στους 3763». Με τον τρόπο αυτό δημιουργήθηκαν τριπλάσιες δομές διαχείρισης και επιστρατεύτηκαν τριπλάσιοι υψηλά αμειβόμενοι άνθρωποι, ενώ οι πρώτες πληρωμές έγιναν δύο χρόνια αργότερα, το 2009, και η απορρόφηση ήταν λιγότερη από 3%.
Ο υπουργός επανέλαβε τη δέσμευση για απορρόφηση του 33% του ΕΣΠΑ ως το τέλος του 2011, με 5,2 δις € δημόσια δαπάνη και υπερβαίνοντας κατά πολύ τον κανόνα του ν+3. Επισήμανε όμως ότι «όσοι βλέπουν στο ΕΣΠΑ το κλειδί του παραδείσου, κι ευελπιστούν ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θα τα δώσει όλα με προεκταμιεύσεις, 100% κοινοτική χρηματοδότηση και άλλες φαντασιώσεις… που μάλιστα τις βαφτίζουν νέο Σχέδιο Μάρσαλ… πουλάνε φρούδες ελπίδες στους πολίτες». Για το θέμα αυτό προανήγγειλε την πρωτοβουλία του να επισκεφθεί εντός των επομένων δύο εβδομάδων τις Βρυξέλλες για να συζητήσει «την πιθανότητα αλλά και τις τεχνικές λεπτομέρειες δημιουργίας ενός έκτακτου προγράμματος χρηματοδότησης της ανάπτυξης, με πόρους των διαρθρωτικών ταμείων και της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων», αλλά και να διερευνήσει εναλλακτικούς τρόπους ενίσχυσης της ρευστότητας στην αγορά.
Στη συνέχεια, ο κ. Μιχάλης Χρυσοχοϊδης παρουσίασε τις άμεσες προτεραιότητες του Υπουργείου, οι οποίες, μαζί με την ανεύρεση νέων διεθνών πηγών χρηματοδότησης της ανάπτυξης και την επιτάχυνση της απορρόφησης του ΕΣΠΑ, αποτελούν θεμελιώδεις κυβερνητικές προτεραιότητες και πυλώνες του σχεδίου αναστήλωσης της εθνικής οικονομίας.
  • Δημιουργία δημόσιας επενδυτικής τράπεζας στο επόμενο εξάμηνο.
  • Διαπραγμάτευση της νέας πολιτικής Συνοχής (5ο Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης) στους επόμενους 12 μήνες.
  • Έμφαση στις επενδυτικές ενισχύσεις μέσα από το νέο επενδυτικό νόμο.
  • Συντονισμός των διαδικασιών απεμπλοκής ξένων επενδύσεων και προώθηση των στρατηγικών επενδύσεων με αξιοποίηση του νόμου για το fast track.
  • Ενίσχυση του ανταγωνισμού στις αγορές προϊόντων και υπηρεσιών.
  • Δραστική βελτίωση του επιχειρηματικού περιβάλλοντος Το Σεπτέμβριο θα υποβληθεί στην Εθνική Αντιπροσωπεία ο Νόμος Πλαίσιο για την Επιχειρηματικότητα και Ανάπτυξη, για μια Ελλάδα Φιλική προς τις Επιχειρήσεις.
  • Άμεση Διαμόρφωση των πολιτικών για την αύξηση της προστιθέμενης αξίας της Ναυτιλίας στην Ελληνική οικονομία (ετοιμάζεται νομοσχέδιο για τις ναυτιλιακές επενδύσεις).
  • Άμεση εκπόνηση ολοκληρωμένου σχεδίου για τις αναπτυξιακές δυνατότητες της χώρας στον τομέα των Λιμένων και των θαλάσσιων μεταφορών.
Ο κ. Μιχάλης Χρυσοχοϊδης παρουσίασε ένα Εθνικό Σχέδιο για την Αναστήλωση της Οικονομίας, ώστε να ανακτηθούν στους επόμενους 30 μήνες τα 20-25 δις € πλαστής ευημερίας που απώλεσε η ελληνική οικονομία λόγω της δημοσιονομικής προσαρμογής, και να επανέλθει η χώρα στα προ κρίσης επίπεδα χωρίς να στηρίζεται σε εξωτερικό δανεισμό. Το σχέδιο αυτό βασίζεται στη δραστική κινητοποίηση έξι συγκεκριμένων πηγών αναπτυξιακής δυναμικής και υγιούς επιχειρηματικότητας, όπως είναι οι εξαγωγές, οι ιδιωτικοποιήσεις, οι ξένες επενδύσεις, η στοχευμένη αξιοποίηση των κοινοτικών πόρων, η αύξηση της παραγωγής για την εγχώρια κατανάλωση και η μείωση της παραοικονομίας.

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ομιλίας του υπουργού:
«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Αναλάβαμε την ευθύνη να αποτρέψουμε τη διολίσθηση της χώρας στο χάος και το πετύχαμε με μια δανειακή σύμβαση που μας επέτρεψε να μη ζήσουμε μια εφιαλτική απομόνωση μιας χρεοκοπημένης χώρας.
Παρά τις προσπάθειες αποσταθεροποιητικών δυνάμεων να μετατρέψουν την Ελλάδα σε μαύρο πρόβατο της Ευρωζώνης και του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος, είμαστε εδώ όρθιοι και παλεύουμε για την αναστήλωση της οικονομίας μας.
Παλεύουμε για αλλαγές που άργησαν δεκαετίες, για προβλήματα που κρύψαμε κάτω από το χαλί της πελατειακής ευμάρειας, για ευθύνες πολλών, που ακόμα και σήμερα ζητούν να μην αλλάξει τίποτα.
Παλεύουμε ενάντια στο φόβο, αλλά και στην καθημερινή ανασφάλεια κάθε Έλληνα.
Παλεύουμε απέναντι σε μια ρευστή πραγματικότητα που αναπαράγει μύθους και ψευδαισθήσεις ότι για το χρέος μας φταίνε οι ξένοι, ότι αν φύγει η Κυβέρνηση θα φύγει και το μνημόνιο, ότι δεν πληρώνουμε γιατί δεν χρωστάμε.
Αυτές είναι μερικές από τις επικίνδυνες ανακρίβειες που θολώνουν το τοπίο.
Τα γεγονότα, όμως, είναι συγκεκριμένα. Μας παραδόθηκε μια οικονομία σε δημοσιονομικό εκτροχιασμό και μια πρωτοφανής συσσώρευση δημόσιου εξωτερικού χρέους.
Η αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων μπορούσε να γίνει με δύο τρόπους: Ο πρώτος ήταν η βίαιη προσαρμογή στις αγορές με άμεση απώλεια εισοδήματος για κάθε ελληνική οικογένεια και με την περιθωριοποίηση της ελληνικής οικονομίας για πολλές δεκαετίες, με φτώχεια, απομόνωση, κοινωνικό και οικονομικό κατήφορο. Εμείς επιλέξαμε ένα δεύτερο δρόμο, δηλαδή ένα εθνικό σχέδιο ανασυγκρότησης και ανάκαμψης της ελληνικής οικονομίας, χωρίς τη διάλυση της κοινωνίας και την απώλεια όσων κατακτήσαμε μεταπολεμικά.
Ένα χρόνο μετά το μνημόνιο είναι ξεκάθαρο ότι η επιβίωση της οικονομίας και της χώρας εξαρτάται από τη γρήγορη ανάκαμψη της οικονομίας μας, από το πόσο γρήγορα θα βάλουμε μπροστά τις μηχανές της ανάπτυξης, της δημιουργίας επενδύσεων, των νέων επιχειρήσεων και της δημιουργίας νέων θέσεων εργασίας, από το πόσο γρήγορα θα ξεκολλήσουμε από τον αργό θάνατο της κρατικοδίαιτης ανάπτυξης και θα δώσουμε κίνητρα στις επιχειρήσεις να παράγουν, να εξάγουν, να πρωτοτυπήσουν, να σεβαστούν το περιβάλλον, να αξιοποιήσουν το ανθρώπινο δυναμικό της χώρας.
Η πολιτική μας έχει στόχους με συνοχή και χρονική κλιμάκωση. Το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα θα εξασφαλίσει τη βιωσιμότητα της εξυπηρέτησης του χρέους της χώρας. Στη συνέχεια η επίτευξη άμεσων αποτελεσμάτων στα δημόσια έσοδα, αποκρατικοποιήσεις, θα περιορίσει την κακοφωνία των καθημερινών επιθέσεων κατά της ελληνικής οικονομίας από τους επαγγελματίες καταστροφολόγους. Οι θυσίες, όμως, των πολιτών θα έχουν πιάσει τόπο και θα αποδώσουν καρπούς και θα έχουμε διασώσει τη χώρα, όταν η οικονομία θα αναστηλωθεί, θα αναδιαρθρωθεί και στη συνέχεια θα μπει σε τροχιά ανάκαμψης.
Δεν σας κρύβω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι ως Υπουργός Ανάπτυξης, εδώ και ένα χρόνο βιώνω την αδιέξοδη λογική της καταστροφολογίας, βιώνω την ανασφάλεια που καλλιεργείται στην αγορά, τις αναστολές των επενδυτών, την τάση φυγής των επιχειρηματιών, τα λουκέτα σε πολλές επιχειρήσεις. Βιώνω την αχρείαστη γραφειοκρατία, την αντιπαραγωγική μετακύλιση ευθυνών από υπηρεσία σε υπηρεσία. Βιώνω -αν θέλετε- και ένα παράδοξο, να περιορίζεται η προσπάθεια μας στο Υπουργείο ακόμα και από τα περιοριστικά μέτρα, τα οποία είμαστε αποφασισμένοι και αναγκασμένοι να εφαρμόσουμε.
Κάποια στιγμή, όμως, οι οδυρμοί και τα μνημόσυνα τελειώνουν. Πείσαμε την τρόικα ότι υπάρχει χώρος για ρεαλιστικές πρωτοβουλίες που οδηγούν στην ανάκαμψη. Το σύνθημα περί αναδιαπραγμάτευσης εμείς το κάναμε πράξη σε καθημερινή βάση. Διαπραγματευόμαστε με την τρόικα και τους πείσαμε, λοιπόν, ότι πρέπει να θέσουμε σε εφαρμογή εθνικές πολιτικές που:
  • Προωθούν την εξωστρέφεια  της οικονομίας
  • Αποκλιμακώνουν τον πληθωρισμό
  • Αναδιαρθρώνουν ριζικά το ΕΣΠΑ
  • Καθιερώνουν καινοτόμες διαδικασίες επενδυτικών κινήτρων και βελτιώνουν το επιχειρηματικό περιβάλλον οδηγώντας σε ανάκαμψη των επενδύσεων.
Έτσι, λοιπόν, ο ΟΟΣΑ, το ΙΟΒΕ, η ΕΛΣΤΑΤ μετά από πρόσφατες ανακοινώσεις καταγράφουν τα πρώτα θετικά αποτελέσματα αυτών των πολιτικών. Έχουμε βεβαίως, πολύ δρόμο να διανύσουμε. Πάνω σε αυτές τις βάσεις, μπορούμε να δρομολογήσουμε τον οριστικό απεγκλωβισμό της πραγματικής οικονομίας από το κράτος, την ανάκαμψη με καλύτερες προϋποθέσεις και πραγματικά και αποτελεσματικά εργαλεία πολιτικής.
Διαθέτουμε σήμερα ένα νέο –ίσως το πιο μοντέρνο- σύστημα ιδιωτικών επενδύσεων σε όλο τον κόσμο που έχει προϋπολογισμό, που το ευρώ πηγαίνει σε βιώσιμες επενδύσεις, που στηρίζεται στις φοροαπαλλαγές και στη διαφάνεια.
Ποιος θα πίστευε πριν από ένα χρόνο ότι θα μπορούσαμε στην Ελλάδα να ιδρύσουμε επιχείρηση σε μία ημέρα, σε ένα σημείο και με το μισό κόστος; Σήμερα αυτό είναι μία πραγματικότητα. Με το νομοσχέδιο που ψηφίσαμε εδώ στη Βουλή πριν από λίγες ημέρες για την αδειοδότηση των επιχειρήσεων, η φιλοδοξία και το μεγάλο στοίχημα είναι να εντάξουμε την αδειοδοτική διαδικασία στο one stop shop.
Ποιος θα πίστευε ότι οι εξαγωγές της χώρας θα αυξάνονταν με διψήφιο αριθμό, μειώνοντας δραματικά το εμπορικό έλλειμμα; Σας θυμίζω ότι η εκτίμηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ήταν 2,7. Πέρυσι οι εξαγωγές αυξήθηκαν 11%. Αποτελούν το 11% του ΑΕΠ της χώρας, δηλαδή, είναι 20 δισεκατομμύρια ευρώ. Φέτος αυξάνονται το πρώτο τρίμηνο με 31,5%.
Ποιος θα πίστευε ένα χρόνο πριν, σε περίοδο διεθνών πληθωριστικών τάσεων όπου οι τιμές αυξάνονται δραματικά σε όλη την Ευρώπη, όπου οι τιμές των πρώτων υλών αυξάνονται σε όλον τον πλανήτη ότι οι τιμές στην Ελλάδα σταθεροποιούνται και μειώνονται; Ποιος θα πίστευε ότι θα μπορούσαμε να βάλουμε μπροστά το ΕΣΠΑ με αυτές τις διαχειριστικές δομές που παραλάβαμε;
Επειδή ακούω συναδέλφους της Αντιπολίτευσης να ασκούν κριτική για το ΕΣΠΑ, τους υπενθυμίζω ότι σε αυτό το σημείο της κριτικής δυστυχώς ως χώρα δημιουργήσαμε το πλέον γραφειοκρατικό σύστημα διαχείρισης του ΕΣΠΑ στην Ευρώπη. Κοιτάξτε: Ενώ το Γ’ Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης το διαχειρίστηκαν τριάντα τρεις φορείς με χίλια εκατόν ενενήντα δύο στελέχη, με το ν. 3614/2007 για τη διαχείριση του ΕΣΠΑ, δημιουργήθηκαν εκατόν έξι διαχειριστικές αρχές, τρεις φορές επάνω δηλαδή. Μαζί με τις τράπεζες δυόμιση χιλιάδες άνθρωποι και μαζί με τις κοινές υπουργικές αποφάσεις τρεις χιλιάδες επτακόσιοι εξήντα τρεις άνθρωποι. Δηλαδή, δημιουργήθηκαν τριπλάσιες δομές διαχείρισης, επιστρατεύτηκαν τριπλάσια υψηλά αμειβόμενοι άνθρωποι. Για ένα πρόγραμμα που ξεκίνησε το 2007 έδωσε τις πρώτες πληρωμές μέσα στο 2009, γεγονός που μας έχει εκθέσει.
Απέναντι, λοιπόν, σε αυτή τη ζοφερή πραγματικότητα που είναι και διοικητική πραγματικότητα, που περιγράφω, δίνουμε μία πετυχημένη μάχη απορρόφησης των κοινοτικών πόρων. Από το 3% που παραλάβαμε απορροφήσαμε το 23%. Στο τέλος του χρόνου θα κλείσουμε πάνω από το 33%, με 5,2 δισεκατομμύρια πραγματική δημόσια δαπάνη, με κάλυψη και υπέρβαση του ν + 3.
Όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ακόμη και με το ΕΣΠΑ που το φέρνουμε ένα χρόνο μπροστά, δεν θα λύσουμε το πρόβλημα της χρηματοδότησης και της ανάπτυξης. Όσοι βλέπουν στο ΕΣΠΑ το κλειδί του παραδείσου και ευελπιστούν ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θα δώσει μάλιστα, όπως λένε, και προεκταμιεύσεις, 100% κοινοτική χρηματοδότηση και άλλες φαντασιώσεις, που μάλιστα, το βαφτίζουν νέο σχέδιο Μάρσαλ, πουλάνε φρούδες ελπίδες στους πολίτες.
Θα ήθελα να εξηγηθούμε στο σημείο αυτό για να ενημερωθείτε και εσείς, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, και ο ελληνικός λαός με ένα παράδειγμα: Πού έχουν κολλήσει άραγε τα μεγάλα έργα, οι μεγάλοι αυτοκινητόδρομοι; Έχουν κολλήσει, βεβαίως, στο περιεχόμενο των συμβάσεων που έχουν υπογραφεί. Νομίζω τα έχει εξηγήσει παλαιότερα ο κ. Ρέππας. Ελπίζω ότι στη Βουλή θα δοθεί η δυνατότητα στον νέο Υπουργό να εξηγήσει πώς ακριβώς έχει όλη αυτή η διαδικασία.
Υπάρχει όμως και μία άλλη παράγραφος που αφορά τη συζήτησή μας εδώ. Οι καθυστερήσεις οφείλονται, λοιπόν, στο γεγονός ότι υπάρχουν δαπάνες πολύ μεγάλες που δεν μπορούν να πληρωθούν από το ΕΣΠΑ, δηλαδή, δεν είναι επιλέξιμες δαπάνες, Είναι αυτό το αίσχος με τις απαλλοτριώσεις, με τις διογκωμένες τιμές και τα τεράστια ποσά των απαλλοτριώσεων τα οποία δεν μπορεί να πληρώσει όμως το ΕΣΠΑ. Δεν είναι επιλέξιμη δαπάνη για συγχρηματοδοτούμενες πληρωμές, απαιτούν όμως πληρωμές από το εθνικό πρόγραμμα οι οποίες όμως δεν υπάρχουν. Απαιτούν ποσά που δεν υπάρχουν.
Επίσης, τα προγράμματα του ΕΣΠΑ για την επιχειρηματικότητα στο δικό μας Υπουργείο έχουν 48% απορρόφηση. Δυστυχώς όμως θα μπορούσαν να είναι διπλάσια και να κάνουμε πολύ μεγάλη υπερδέσμευση. Δεν προχωράνε όμως. Ξέρετε γιατί; Γιατί, δυστυχώς, υπάρχει το πρόβλημα της ρευστότητας των τραπεζών και οι άνθρωποι, ενώ εγκρίνονται οι επενδύσεις τους δεν μπορούν να τις χρηματοδοτήσουν.
Πέρα, λοιπόν, από το γνωστό και το προφανές, για να ξεκαθαρίσουμε οριστικά και τελεσίδικα τα πράγματα στην Αίθουσα αυτή, ότι δηλαδή, δεν υπάρχει κάποιος που να μοιράζει κολπατζίδικα χρήματα στην Ευρώπη, το ΕΣΠΑ και η νέα πολιτική Συνοχής δεν μπορεί να αποτελούν εργαλεία αντικυκλικής πολιτικής, αλλά εργαλεία μεσοπρόθεσμης ανάπτυξης.
Ναι, λοιπόν, θα το αναδιαρθρώσουμε το πρόγραμμα. Ναι, θα το κάνουμε πιο γρήγορο και πιο στοχευόμενο. Η ουσία του προβλήματος όμως ως προς την ανάπτυξη παραμένει. Χρειαζόμαστε λιγότερα δάνεια για την αναχρηματοδότηση του χρέους και περισσότερους πόρους για επενδύσεις. Χρειαζόμαστε λιγότερα δάνεια και περισσότερες επενδύσεις. Αυτό πρέπει να έχουμε στο πίσω μέρος του μυαλού μας όταν διαπραγματευόμαστε στην Ευρώπη. Αυτό θα επιτευχθεί μέσα από την παροχή πρόσθετων επενδυτικών κεφαλαίων με πιο απλούς κανόνες αξιοποίησης, στοχευμένους σε βασικές αναπτυξιακές δομές και τομείς της νέας ζήτησης.
Για το λόγο αυτό, εντός των επόμενων δύο εβδομάδων στη συζήτηση που θα κάνω με μια σειρά κοινοτικούς παράγοντες θα θέσω το ζήτημα της δημιουργίας ενός εκτάκτου προγράμματος χρηματοδότησης της ανάπτυξης με κατανεμημένους πόρους των διαρθρωτικών ταμείων, του ΕΣΠΑ και της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων η οποία μπορεί να συμβάλει σημαντικά στη ρευστότητα της ελληνικής οικονομίας.
Ποιες είναι οι άμεσες προτεραιότητες του Υπουργείου; Η προσπάθεια ανεύρεσης διεθνών πηγών χρηματοδότησης της ανάπτυξης και η επιτάχυνση απορρόφησης του ΕΣΠΑ. Αυτά τα δύο αποτελούν βασικές προτεραιότητες της Κυβέρνησης το επόμενο χρονικό διάστημα με στόχο, όχι απλά την ανάπτυξη, αλλά σε πρώτη φάση την αναστήλωση της οικονομίας.
Ταυτόχρονα, δημιουργούμε το δεύτερο εξάμηνο του 2011 μια δημόσια επενδυτική τράπεζα για να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα της ρευστότητας και να χρηματοδοτήσουμε, επιτέλους, την ανάπτυξη στον τόπο. Θέλω να πω ότι η Επενδυτική Τράπεζα με κεφάλαια καθαρά και υγιή, κεφάλαια λίγα δημόσια και πολλά ιδιωτικά, με μάνατζμεντ ιδιωτικό, με εμπειρία τραπεζική, θα μπορέσει να συμβάλει και να δώσει πνοή στην αναπτυξιακή διαδικασία της χώρας.
Θέλω να πω και να εκφράσω τη λύπη μου για το πρόβλημα που αντιμετωπίζει η χώρα σήμερα στο θέμα της τραπεζικής λειτουργίας. Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε έτσι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Οι τράπεζες ουσιαστικά είναι κλειστές. Έχουμε εμείς ένα μεγάλο μερίδιο ευθύνης ως δημόσιο για το πρόβλημα των τραπεζών. Από την άλλη, όμως δεν μπορούμε να μείνουμε με σταυρωμένα τα χέρια. Πρέπει να κάνουμε κινήσεις που να υπερβούν τη σημερινή πραγματικότητα, να δώσουν απάντηση με συγχωνεύσεις, εξαγορές, να μεγαλώσουν τα σχήματα για να έχουμε κεφαλαιακή επάρκεια και να βγούμε στις αγορές. Αυτό πρέπει να γίνει. Δεν μπορεί να συνεχιστεί αυτή η ήττα, την οποία υφιστάμεθα καθημερινά ως πολιτικό σύστημα, να κλείνουν υγιείς επιχειρήσεις από τη μη λειτουργία του τραπεζικού συστήματος.
Διαπραγματευόμαστε τη νέα πολιτική συνοχή μέσα στους επόμενους δώδεκα μήνες. Δίνουμε έμφαση στις επενδυτικές ενισχύσεις μέσα από το νέο επενδυτικό νόμο.
Συντονίζουμε τις διαδικασίες απεμπλοκής των ξένων επενδύσεων και προωθούμε τις στρατηγικές επενδύσεις με αξιοποίηση του νέου νόμου και το fast track.
Ενισχύουμε τον ανταγωνισμό στην αγορά, στο εμπόριο, στις υπηρεσίες, με μία Επιτροπή Ανταγωνισμού που είναι θεσμικά πια θωρακισμένη και ανεξάρτητη.
Βελτιώνουμε καθημερινά με δραστικό τρόπο το επιχειρηματικό περιβάλλον. Πέρα των όσων ακούσατε, φιλοδοξούμε να φέρουμε το Σεπτέμβριο ένα γιγαντιαίο νομοσχέδιο, το οποίο θα επιχειρήσει να άρει όλα τα εμπόδια της επιχειρηματικότητας στη χώρα.
Διαμορφώνουμε άμεσα πολιτικές, με στόχο την αύξηση της προστιθέμενης αξίας της ναυτιλίας στην ελληνική οικονομία. Γιατί μαλώνει το πολιτικό σύστημα, γιατί μαλώνουμε μεταξύ μας εδώ για τη ναυτιλία; Για το ποιο Υπουργείο θα αναλάβει τη Ναυτιλία.
Όμως, υπάρχει ένα μεγάλο πρόβλημα. Είμαστε η χώρα με το μεγαλύτερο στόλο σε όλο τον κόσμο και είμαστε μόλις στο 50% σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης στην αξιοποίηση όλης αυτής της πραγματικότητας. Δηλαδή, η ναυτιλία μας σε σχέση με τις ναυτιλίες άλλων χωρών της Ευρώπης, προσφέρει μόλις το 50% της αξίας της που παράγει διεθνώς. Αυτό είναι το ζήτημα και αυτό είναι ζήτημα πολιτικής. Πρέπει να παράγουμε πολιτική για την ελληνική ναυτιλία. Εκπονούμε ένα άμεσα ολοκληρωμένο σχέδιο για τις αναπτυξιακές δυνατότητες της χώρας στον τομέα των λιμένων και των θαλάσσιων μεταφορών. Για τη ναυτιλία, λοιπόν, ετοιμάζουμε ένα νομοσχέδιο για τις ναυτιλιακές επενδύσεις, που θα δώσει απάντηση στο πρόβλημα που σας ανέφερα προηγουμένως.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτό είναι το εθνικό σχέδιο για την αναστήλωση της οικονομίας. Βάζουμε πια το νερό στο αυλάκι με χρηματοδοτικά και θεσμικά εργαλεία που αναδιαρθρώνουν το τοπίο της ανάπτυξης στη χώρα και πιστοποιούν ότι αλλάζουμε ριζικά ρυθμούς. Πιστεύω βάσιμα ότι υπάρχουν οι πόροι και οι δυνάμεις να πατήσουμε γερά στα πόδια μας και να μην εγκλωβιστούμε διαρκώς σε μία συζήτηση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η οποία αναπαράγεται και δημιουργεί φόβο, τρόμο, που έχει σχέση με τη δημοσιονομική προσαρμογή.
Το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα θα έχει και έναν ισχυρό αναπτυξιακό πυλώνα. Με συντονισμένες πολιτικές –και θέλω αυτό να σας το μεταφέρω ως μία όχι απλώς εκτίμησή μου, αλλά ως βεβαιότητά μου- μέσα στους επόμενους τριάντα μήνες επιχειρούμε να ανακάμψουμε και να γυρίσουμε στο 2009, στα προ της κρίσης επίπεδα, αλλά με μία διαφορά. Δεν θα στηριζόμαστε σε πήλινα πόδια, δηλαδή σε εξωτερικό δανεισμό για τη στήριξη της δημόσιας και ιδιωτικής κατανάλωσης.
Σας θυμίζω ότι η οικονομική ύφεση οφείλεται στην απώλεια περίπου 20 ή 25 δισεκατομμυρίων ευρώ πλαστής ευημερίας από την πραγματική οικονομία, λόγω της δημοσιονομικής προσαρμογής. Αυτά τα 20 ή 25 δισεκατομμύρια, λοιπόν, μπορούμε να τα ανακτήσουμε, υλοποιώντας ένα εθνικό σχέδιο, που θα κινητοποιήσει έξι συγκεκριμένες πηγές αναπτυξιακής δυναμικής και υγιούς επιχειρηματικότητας: Εξωστρέφεια με εξαγωγές 20 δισεκατομμυρίων ετησίως, ιδιωτικοποιήσεις, ξένες επενδύσεις, στοχευμένη αξιοποίηση κοινοτικών πόρων, αύξηση παραγωγής για εγχώρια κατανάλωση και μείωση της παραοικονομίας.
Αυτή η εθνική προσπάθεια για την αναστήλωση της οικονομίας, αποτελεί τη βάση για μία μακροχρόνια στη συνέχεια οικονομική ανάπτυξη, μόνο εάν συνδυαστεί με άμεση εξασφάλιση ρευστότητας, που σας είπα προηγουμένως, αναδιάρθρωσης του τραπεζικού συστήματος, τολμηρές διαρθρωτικές αλλαγές στο χώρο της πραγματικής οικονομίας και δημοσιονομική πολιτική που δεν θα πνίγει την πραγματική οικονομία, την ανάπτυξη και την ανταγωνιστικότητα.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο πολιτικός χρόνος είναι εξαιρετικά πυκνός. Την προηγούμενη εβδομάδα ζήσαμε μία αλληλουχία γεγονότων που δείχνουν ότι η άσκηση πολιτικής ειδικά σήμερα είναι υπόθεση ευθύνης, μίας ευθύνης που θα είναι εγκληματικό να απεμπολήσουμε.
Σήμερα, όσο ποτέ άλλοτε, το πολιτικό σύστημα είναι έκθετο στην οργή και στην κριτική των πολιτών. Οφείλουμε να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων. Καλούμαστε, χωρίς δεκανίκια, αλλά με σημαία το δημόσιο και το εθνικό συμφέρον, να προχωρήσουμε μπροστά. Αυτό που κάποτε έμοιαζε με κομματικό όφελος σήμερα πια μπορεί να είναι εθνικά επιζήμιο.
Είναι υπόθεση όλων μας να πετύχουμε, να πετύχει η νέα Κυβέρνηση στο έργο της: Να κατοχυρώσει τη διεθνή αξιοπιστία της χώρας, προχωρώντας στις αναγκαίες αλλαγές.
Περιθώρια για μισόλογα και ευχολόγια δεν υπάρχουν. Μπροστά μας έχουμε δύσκολες προκλήσεις, αλλά και μία ευκαιρία. Να ξεδιαλύνει το τοπίο της ανασφάλειας, να δουλέψουμε όλοι μαζί με καθαρούς στόχους, χωρίς ψευδαισθήσεις και χωρίς μάχες οπισθοφυλακής. Αυτή η πορεία εγγυάται ότι θα βάλουμε επιτέλους στο παιχνίδι, στην περίοδο της κρίσης, νέες δημιουργικές δυνάμεις που θα πειστούν και θα γίνουν οι μπροστάρηδες για την αλλαγή που χρειάζεται η χώρα.
Σας ευχαριστώ πολύ».
http://kourdistoportocali.com/default.aspx?pageid=6489