Πέμπτη 12 Μαΐου 2011

ΕΥΧΕΣ ΣΤΟ ΑΓΝΩΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ !!!

Τελικά αυτή η χώρα που βαδίζει; Μπορεί να απαντήσει κανείς;

Νιώθω ότι τα λόγια τελειώνουν πραγματικά.Το θέατρο του παραλόγου συνεχίζεται και πραγματικά κανείς δεν μπορεί να πει με
βεβαιότητα που θα ναι το τέλος....Δυστυχώς,δεν πρέπει να είσαι μάντης για να καταλάβεις μερικές φορές πως θα εξελιχθούν τα πράγματα...

Σε ένα κράτος που εγκληματεί η αμελεί εγκληματικά,ο απολογισμός των τελευταίων δυο ετών είναι ένας νεκρός 16χρονος,ένα παιδί από βόμβα σε σκουπίδια,2νεκροί αστυνομικοί,ένας νεκρός προχθές που πήγαινε την γυναίκα του στο μαιευτήριο,ένας διαδηλωτής στην εντατική σε σοβαρή κατάσταση από δυνάμεις των Ματ και πριν λίγες ώρες ένας νεκρός Πακιστανός στο κέντρο της Αθήνας.Και αυτά είναι τα όσα γνωρίζουμε.Ο καθένας ας σκεφτεί ότι νομίζει,σε συνέχεια των δυο χθεσινών σημειώσεων,πάλι προβληματίζομαι και σκέφτομαι...Λυπάμαι.
Λυπάμαι η χώρα είναι κλινικά νεκρή,ας βρεθεί κάποιος να τραβήξει το καλώδιο.
Νομίζω η συνέχεια όλων αυτών που διαδραματίζονται και που θα μπορούσε να προβλέψει κανείς,είναι μετά τα Δεκεμβριανά,τα Μαγιάτικα.Και επειδή η κατάσταση ως φαίνεται κρέμεται κυριολεκτικά από μια κλωστή,για το μόνο που κάνω το σταυρό μου είναι μην χαθεί και άλλος άνθρωπος και άλλη αθώα ψυχή.Προς θεού!Αν και με ευχολόγια δεν γίνεται δουλειά,είναι το μόνο που μπορώ να σκεφτώ.Εύχομαι να εξομαλυνθεί η κατάσταση γιατί αυτά που ακόμα και τώρα λέγονται και ακούμε είναι έξω από κάθε σώφρον άνθρωπο,μακριά από κάθε λογική αυτές τις ώρες,μερικοί δε! ν έχουν ιερό και όσιο,αν είναι δυνατόν παιδιά,έχει χαθεί η μπάλα.Μακάρι να ηρεμήσει η κατάσταση,μακάρι.