του Αριστοτέλη Βασιλάκη
Τον Βαρουφάκη τον κατηγόρησαν για «σορτάρισμα» των ελληνικών ομολόγων σε συνεργασία με Σόρος και Ρουμπίνι (!!!!!), τον Καζάκη τον κατέταξαν ως τον γραφικό του χωριού και οποιονδήποτε άλλο αντιτάχθηκε στο Μνημόνιο, (Τσίπρα, Καμμένο, Φωτόπουλο), τον «βάπτισαν» ακραίο, αναρχικό ή λαμόγιο… Σημασία στην Ελλάδα έχει τι λέει, ο «κύριος Μπάμπης», ο Πρετεντέρης και οι..... διάφοροι πανεπιστημιακοί σφουγγοκωλάριοι του συστήματος…
Δυστυχώς όμως ο Αμερικάνος νομπελίστας οικονομολόγος Πολ Κρούγκμαν για ακόμα μία φορά του έκλεισε το σπίτι… Μόνο που μεγάλες μνημονιακές φυλλάδες και τα κανάλια της διαπλοκής, δεν κάνουν ούτε αναφορά… Λέει λοιπόν ο Κρούγκμαν: Οι πολιτικές σκληρής λιτότητας που επιβάλλονται από τη Γερμανία στις υπερχρεωμένες χώρες της περιφέρειας θα έχουν καταστροφικές συνέπειες για την ευρωζώνη και τον κόσμο ευρύτερα. Κλασσικό θύμα αυτών των λανθασμένων πολιτικών είναι η Ισπανία, «επίκεντρο πλέον της κρίσης». «Η ιστορία της Ισπανίας δεν έχει καμία ομοιότητα με τα παραμύθια ηθικής που είναι τόσο δημοφιλή ανάμεσα στους ευρωπαίους αξιωματούχους, ειδικά στη Γερμανία», σχολιάζει ο κ. Κρούγκμαν. Αντίθετα, «Η Ισπανία δεν ήταν δημοσιονομικά ακόλαστη και πριν την κρίση είχε χαμηλό χρέος και πλεόνασμα στον προϋπολογισμό της». Το πρόβλημα της ιβηρικής χώρας ήταν η «φούσκα» των ακινήτων, ενώ τα τωρινά δημοσιονομικά προβλήματά της είναι οι συνέπειες κι όχι τα αιτία της κρίσης που βιώνει. «Παρά ταύτα, η συνταγή που έρχεται από το Βερολίνο και την Φρανκφούρτη είναι περισσότερη λιτότητα. [...] Χωρίς να μασάμε λόγια αυτό είναι απλούστατα τρελό». Σύμφωνα με τον κ. Κρούγκμαν, απόφαση-κλειδί για την επιδείνωση της ευρωπαϊκής κρίσης χρέους αποτελεί η μη λήψη μίας νομισματικής πολιτικής, που θα συνιστούσε συνέχεια της «γενναίας και αποτελεσματικής» απόφασης της ΕΚΤ να διαθέσει ένα δισεκατομμύριο ευρώ σε χαμηλότοκα δάνεια προς τις ευρωπαϊκές ιδιωτικές τράπεζες. Η «ανάσα» ρευστότητας που προσέφερε η ΕΚΤ θα μπορούσε να οδηγήσει σε μία συνολική αναθεώρηση της ευρωπαϊκής προσέγγισης, «Αντ’ αυτού, [οι ευρωπαίοι] επένδυσαν εκ νέου στις αποτυχημένες πολιτικές και ιδέες
Τον Βαρουφάκη τον κατηγόρησαν για «σορτάρισμα» των ελληνικών ομολόγων σε συνεργασία με Σόρος και Ρουμπίνι (!!!!!), τον Καζάκη τον κατέταξαν ως τον γραφικό του χωριού και οποιονδήποτε άλλο αντιτάχθηκε στο Μνημόνιο, (Τσίπρα, Καμμένο, Φωτόπουλο), τον «βάπτισαν» ακραίο, αναρχικό ή λαμόγιο… Σημασία στην Ελλάδα έχει τι λέει, ο «κύριος Μπάμπης», ο Πρετεντέρης και οι..... διάφοροι πανεπιστημιακοί σφουγγοκωλάριοι του συστήματος…
Δυστυχώς όμως ο Αμερικάνος νομπελίστας οικονομολόγος Πολ Κρούγκμαν για ακόμα μία φορά του έκλεισε το σπίτι… Μόνο που μεγάλες μνημονιακές φυλλάδες και τα κανάλια της διαπλοκής, δεν κάνουν ούτε αναφορά… Λέει λοιπόν ο Κρούγκμαν: Οι πολιτικές σκληρής λιτότητας που επιβάλλονται από τη Γερμανία στις υπερχρεωμένες χώρες της περιφέρειας θα έχουν καταστροφικές συνέπειες για την ευρωζώνη και τον κόσμο ευρύτερα. Κλασσικό θύμα αυτών των λανθασμένων πολιτικών είναι η Ισπανία, «επίκεντρο πλέον της κρίσης». «Η ιστορία της Ισπανίας δεν έχει καμία ομοιότητα με τα παραμύθια ηθικής που είναι τόσο δημοφιλή ανάμεσα στους ευρωπαίους αξιωματούχους, ειδικά στη Γερμανία», σχολιάζει ο κ. Κρούγκμαν. Αντίθετα, «Η Ισπανία δεν ήταν δημοσιονομικά ακόλαστη και πριν την κρίση είχε χαμηλό χρέος και πλεόνασμα στον προϋπολογισμό της». Το πρόβλημα της ιβηρικής χώρας ήταν η «φούσκα» των ακινήτων, ενώ τα τωρινά δημοσιονομικά προβλήματά της είναι οι συνέπειες κι όχι τα αιτία της κρίσης που βιώνει. «Παρά ταύτα, η συνταγή που έρχεται από το Βερολίνο και την Φρανκφούρτη είναι περισσότερη λιτότητα. [...] Χωρίς να μασάμε λόγια αυτό είναι απλούστατα τρελό». Σύμφωνα με τον κ. Κρούγκμαν, απόφαση-κλειδί για την επιδείνωση της ευρωπαϊκής κρίσης χρέους αποτελεί η μη λήψη μίας νομισματικής πολιτικής, που θα συνιστούσε συνέχεια της «γενναίας και αποτελεσματικής» απόφασης της ΕΚΤ να διαθέσει ένα δισεκατομμύριο ευρώ σε χαμηλότοκα δάνεια προς τις ευρωπαϊκές ιδιωτικές τράπεζες. Η «ανάσα» ρευστότητας που προσέφερε η ΕΚΤ θα μπορούσε να οδηγήσει σε μία συνολική αναθεώρηση της ευρωπαϊκής προσέγγισης, «Αντ’ αυτού, [οι ευρωπαίοι] επένδυσαν εκ νέου στις αποτυχημένες πολιτικές και ιδέες
