Δράσεις αντίδοτο στην κρίση... φαρμάκι στους μεσάζοντες

Η συνεχιζόμενη συμπίεση των εισοδημάτων προς τα κάτω, σε συνδυασμό με τις ολοένα και αυξανόμενες τιμές


στα ράφια των σούπερ μάρκετ ή τους πάγκους της λαϊκής, ελέω κρίσης… οδηγεί- σχεδόν μαθηματικά- σε εναλλακτικούς τρόπους λειτουργίας της αγοράς...



Η νέα τάση είναι ο περιορισμός των μεσαζόντων, και η οικονομική επιβάρυνση που συνεπάγεται η ύπαρξή τους, που κερδίζει ολοένα και μεγαλύτερο έδαφος στη σημερινή ζοφερή ελληνική πραγματικότητα.


Την ώρα που οι παραγωγοί αναζητούν τρόπους να προωθήσουν αποτελεσματικότερα τα προϊόντα τους είτε στο εσωτερικό είτε στο εξωτερικό και οι καταναλωτές αναζητούν καλύτερες τιμές, κάποιοι «γέννησαν» ιδέες για πώς αυτό θα γίνει πράξη και πήραν τις ανάλογες πρωτοβουλίες:

- Στη μία περίπτωση μια παρέα νέων ανθρώπων δημιούργησε μία διαδικτυακή πλατφόρμα που φέρνει κοντά τους ενδιαφερόμενους αγοραστές του εξωτερικού με τους Έλληνες παραγωγούς.

- Σε μία άλλη μια ομάδα εθελοντών από την Κατερίνη αποφάσισε να καταργήσει τους μεσάζοντες και να βοηθήσει τόσο τους Έλληνες παραγωγούς πατάτας όσο και τους καταναλωτές, επίσης μέσω διαδικτύου.

- Τέλος, μία αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία δρομολόγησε την ίδρυση ενός κοινωνικού καταναλωτικού συνεταιρισμού.



Η γέφυρα με το εξωτερικό

Μια ομάδα, κυρίως νέων ανθρώπων σκέφτηκε και έκανε πράξη τη δημιουργία μιας διαδικτυακής

Η γεωργία πρέπει να ξαναγίνει «μόδα»

Είναι ενδιαφέρον ότι κανείς δεν ασχολείται πια με την ελληνική γεωργία. Εδώ που τα λέμε, ούτε στο πρόσφατο παρελθόν μιλούσαν και πολλοί επί της ουσίας
. Οι απόηχοι της κρίσης του αγροτικού χώρου έφταναν στα αυτιά του κοινού όταν, στις εποχές των παχιών αγελάδων και αγροσυνδικαλιστών, καταλαμβάνονταν από τα τρακτέρ οι εθνικές οδοί, έκλειναν τα σύνορα της χώρας και η ιαχή «όλα τα κιλά όλα τα λεφτά» δονούσε τη χειμερινή ατμόσφαιρα. Οι διεκδικήσεις περιορίζονταν μονότονα στην εξασφάλιση των επιδοτήσεων και πολύ σπάνια άγγιζαν τα λεγόμενα διαρθρωτικά προβλήματα του τομέα, την εγκατάλειψη των ορεινών και ημιορεινών γαιών, την εξάντληση φυσικών πόρων όπως το νερό και το έδαφος, την υποβάθμιση του τοπίου, την έλλειψη ανταγωνιστικότητας των προϊόντων.



Τώρα ούτε καν αυτό. Γιατί άραγε; Ενας λόγος είναι ίσως ότι οι κατ' επάγγελμα γεωργοί κοντεύουν να μας τελειώσουν. Οι ιδιοκτήτες γεωργικής γης είναι πια ως επί το πλείστον κάτοικοι πόλεων, με άλλο κύριο επάγγελμα, που είτε εκμισθώνουν τις γαίες τους είτε προσλαμβάνουν μόνιμο και εποχικό προσωπικό για τη δουλειά στο χωράφι (κατά κανόνα αλλοδαπούς). Ενας άλλος λόγος είναι η μείωση