Ο Γιώργος Κοντέλλης γεννήθηκε στη Μυτιλήνη το 1959, «μαζί με το...
ροκ εν ρολ», όπως λέει χαρακτηριστικά. Γοητευόταν από μικρό παιδί από δύο πράγματα: τις δυνάμεις της φύσης και το Διάστημα. Σε πολύ μικρή ηλικία και μέσα σε μόλις μισή μέρα είχε διαβάσει ένα βιβλίο που μιλούσε για τη δομή του ατόμου. «Ξεκίνησα και απλά δεν μπορούσα να σταματήσω», θυμάται. Δεν ήταν, όμως, η μοναδική στιγμή που τον στιγμάτισε. «Μόλις είχαμε πάρει μια ασπρόμαυρη τηλεόραση. Η πρώτη εικόνα που είδα ως παιδί, όταν ανοίξαμε την τηλεόραση, ήταν η προσσελήνωση μίας από τις αποστολές “Απόλλων”».
Πρότυπά του; Οι γονείς του, οι οποίοι ήταν εκπαιδευτικοί. «Εβλεπα τη λατρεία των μαθητών προς τον φιλόλογο πατέρα μου και τη θεολόγο μητέρα μου και πάντα αναρωτιόμουν εάν θα έχω κι εγώ μαθητές τους οποίους θα εμπνέω». Ολα αυτά τον οδήγησαν στο Τμήμα Φυσικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του βρήκε κι άλλα πρότυπα που τον ενέπνευσαν με το έργο τους: Αριστοτέλης, Γαλιλαίος αλλά και ο αστροφυσικός δρ Σταμάτης Κριμιζής.
Η «ΡΕΤΣΙΝΙΑ». Από την πρώτη στιγμή που μπήκε στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, πριν από περίπου 21 χρόνια, είχε μια λίγο διαφορετική αντίληψη για το ποιος θα πρέπει να είναι ο ρόλος του καθηγητή. «Εχουν κολλήσει στους εκπαιδευτικούς τη ρετσινιά ότι δεν δουλεύουμε, με το που ακούν τη λέξη
