Για μια Νέα Ελλάδα Αξιών και Αρχών βασικός πυλώνας η οικογένεια και η κοινωνική αλληλεγγύη

Γράφει ο ΗΛΙΑΣ ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΣ,  

Δημογραφικό και Μεταναστευτικό απειλούν την ύπαρξή μας ως χώρας, λαού, φυλής, έθνους

Η οικογένεια αποτελεί πηγή οικονομικής ευημερίας καθώς και πηγή κοινωνικής αλληλεγγύης, όταν μάλιστα και οι δύο γονείς έχουν την δυνατότητα να ασκούν επαγγελματική δραστηριότητα.

Επιτέλους οι πολιτικοί, τα κόμματα και οι εκάστοτε κυβερνήσεις, πρέπει να καταλάβουν ότι η ΣΤΗΡΙΞΗ της οικογένειας αποτελεί πρώτο στόχο εθνικής προτεραιότητας. Το κράτος πρέπει τώρα να εντάξει τη διάσταση «οικογένεια» στις οικονομικές και κοινωνικές πολιτικές του και να προωθήσει μια βιώσιμη οικογενειακή πολιτική με βάση τα παραδείγματα άλλων ευρωπαϊκών χωρών.  

Μια σοβαρή και υπεύθυνη κυβέρνηση χρειάζεται να προβλέπει το μέλλον και συγχρόνως να το καθιστά εφικτό. Σήμερα όσο ποτέ άλλοτε χρειάζεται να καταβληθούν προσπάθειες ώστε να δοθεί στους πολίτες νέα πίστη στο μέλλον μέσα από την οικογένεια.  

Με αυτόν τον τρόπο δεν θα είναι αναγκασμένοι να αντιμετωπίσουν ένα τόσο δυσμενές οικονομικό και κοινωνικό περιβάλλον, ούτε να αναβάλλουν την πραγματοποίηση των όποιων σχεδίων τους για την δημιουργία οικογένειας και την απόκτηση παιδιών.  

Θα μπορέσουν να βιώσουν την ευρωστία μιας ανανεωμένης συμμαχίας αλληλεγγύης μεταξύ των γενεών και θα έχουν τα μέσα να συμβάλλουν και αυτοί για να μπορούν να μετρηθούν με τις

Η σημασία της οικογένειας στην ευτυχία του παιδιού

Τα παιδιά που μεγαλώνουν σε παραδοσιακές και ευτυχισμένες οικογένειες, έχοντας κοντά τους και τους δύο γονείς τους και τρώγοντας τακτικά μαζί τους, είναι πιθανότερο να έχουν αργότερα ευτυχισμένες ζωές, σύμφωνα με μια νέα βρετανική επιστημονική έρευνα. Μια δεύτερη μελέτη, όμως, συμπέρανε ότι οι ευτυχισμένοι έφηβοι μπορεί να γίνονται πιο χαρούμενοι ενήλικοι, αλλά κινδυνεύουν περισσότερο να χωρίσουν, όπως μεταδίδει το Αθηναϊκό Πρακτορείο.
Η πρώτη μελέτη, από ερευνητές των Πανεπιστημίων Έσεξ, Οξφόρδης, Γουόργουικ και Σάρεϊ, μελέτησε περίπου 100.000 ανθρώπους σε 40.000 νοικοκυριά στο πλαίσιο της μεγάλης έρευνας «Κατανοώντας την Κοινωνία και - όπως αναφέρει η βρετανική «Τelegraph» - κατέληξε στο συμπέρασμα ότι να τρώει ένα παιδί μαζί με την οικογένειά του, τουλάχιστον τρεις φορές την εβδομάδα, αποτελεί παράγοντα-κλειδί για τη δημιουργία στενών δεσμών με τους γονείς του.
Η έρευνα, που χρηματοδοτείται από τη βρετανική κυβέρνηση, εντάσσεται στο πλαίσιο των προσπαθειών της για τη μέτρηση της εθνικής ευημερίας με νέους τρόπους, πέρα από το ακαθάριστο εθνικό προϊόν (ΑΕΠ).
Η μελέτη επιβεβαίωσε την κεντρική σημασία της παραδοσιακής οικογενειακής μονάδας για την ανάπτυξη των παιδιών και την ισορροπία τους όταν μεγαλώσουν. Μεταξύ άλλων, επίσης, διαπιστώθηκε ότι τα παντρεμένα ζευγάρια είναι πιο πιθανό να είναι ευτυχισμένα από τη σχέση τους, σε σχέση με τα ανύπαντρα, καθώς επίσης ότι η κατάρρευση μιας οικογένειας (π.χ. λόγω χωρισμού των γονέων) κάνει περισσότερο κακό στο παιδί και από το να ζει στη φτώχεια. «Το να μην ζει και με τους δύο φυσικούς γονείς του ένα παιδί, έχει μεγαλύτερη αρνητική επίδραση για τον βαθμό ικανοποίησης στη μετέπειτα ζωή του, ακόμη και από την υλική κατάσταση που βρίσκεται», σύμφωνα με την έρευνα.
Η μελέτη ακόμη διαπίστωσε ότι «οι σχέσεις μεταξύ των ίδιων των γονιών και με τα παιδιά τους είναι σημαντικές για τη νοητική και συναισθηματική ανάπτυξή των τελευταίων και για τη σταθερότητα των οικογενειών». Ακόμη, τονίζει ότι «τα παιδιά είναι πιο ευτυχισμένα με την οικογενειακή κατάστασή τους, αν οι γονείς είναι ευτυχισμένοι με τη σχέση που οι ίδιοι έχουν μεταξύ τους».
Από την άλλη, ο εκφοβισμός από τα αδέλφια του μπορεί να έχει σοβαρές συνέπειες για τη συμπεριφορά ενός παιδιού και την απόδοσή του στο σχολείο, καθώς και για την κατοπινή ψυχική υγεία του. Ακόμη, από την έρευνα προκύπτει ότι είναι ζωτικό για την ευημερία των παιδιών να μπορούν να συζητούν τα σημαντικά θέματα που τους απασχολούν, με τουλάχιστον ένα μέλος της οικογένειάς τους, καθώς επίσης να μην λογομαχούν κάθε λίγο και λιγάκι με τους γονείς τους και με τα αδέλφια τους.
«Ακόμη και ένα γεύμα ή ένα δείπνο από κοινού με όλη την οικογένεια είναι σημαντικό», υπογραμμίζουν οι ερευνητές και αναφέρουν ότι τα παιδιά που τρώνε συχνά μαζί με τους γονείς τους, δηλώνουν πολύ συχνότερα ότι είναι ευτυχισμένα, σε σχέση με όσα παιδιά δεν τρώνε ποτέ μαζί με την οικογένειά τους ή τρώνε μαζί λιγότερες από τρεις φορές την εβδομάδα.
Εξάλλου, η έρευνα διαπίστωσε ότι η ευτυχία ενός ζευγαριού είναι ανάλογη με τη χρονική διάρκεια μιας σχέσης. Οι πιο ευτυχισμένες σχέσεις φαίνεται να είναι εκείνες που διαρκούν λιγότερο από πέντε χρόνια. Ακόμη, οι 25χρονοι δηλώνουν πιο ευτυχισμένοι όταν δεν δουλεύουν ή δεν ψάχνουν για δουλειά, παρ’ όλο που αυτή η ηλικιακή ομάδα, σε περίοδο κρίσης, υποφέρει κατ’ εξοχήν από ανεργία.
Σε μια άλλη έρευνα, από ερευνητές του Πανεπιστημίου Κέμπριτζ, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό θετικής ψυχολογίας «Journal of Positive Psychology», διαπιστώθηκε ότι όσοι νέοι μεγάλωσαν ευτυχισμένοι στην οικογένειά τους, είναι 60% λιγότερο πιθανό να υποφέρουν από ψυχικά προβλήματα αργότερα και επίσης έχουν καλύτερη απόδοση στις σπουδές και στην εργασία τους. Από την άλλη, όμως, είναι πιο πιθανό να χωρίσουν.
Η έρευνα, που αφορούσε περίπου 2.800 άτομα, βρήκε ότι όσα παιδιά είχαν ωραία σχέση με τους γονείς τους, είχαν και υψηλότερα επίπεδα ευημερίας και ικανοποίησης στη μετέπειτα ζωή τους, μεγαλύτερη ευχαρίστηση από τη δουλειά τους και περισσότερους φίλους. Παράλληλα, όμως, ήταν πιθανότερο να καταλήξουν χωρισμένοι. Μια πιθανή εξήγηση, κατά τους ερευνητές, είναι ότι επειδή έχουν μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και αυτοεκτίμηση, τους είναι ευκολότερο να εγκαταλείψουν μια σχέση που τους δεν φέρνει πια ικανοποίηση.




Πηγή: real.gr

Οικογενειακά τραπέζια: πώς ωφελούν την οικογένεια και την υγεία μας;

 Οι καθημερινές υποχρεώσεις και οι πολλές ώρες δουλειάς σίγουρα καθιστούν δύσκολη την απαρτία στο οικογενειακό τραπέζι. Αν, όμως, αναλογιστούμε τα οφέλη που έχει αυτή η συνήθεια, ίσως καταφέρουμε να βρούμε αυτό το χρόνο μέσα στη μέρα, κάθε μέρα.

Τα παιδιά έχουν μπαλέτο, ποδόσφαιρο, γαλλικά, αγγλικά και διάβασμα, ενώ οι γονείς επαγγελματικά ραντεβού, δουλειές, κοινωνικές υποχρεώσεις κ.ο.κ. Όλα τα παραπάνω είναι από τη μία απαραίτητα, αλλά από την άλλη γίνονται εις βάρος μιας σημαντικής παραδοσιακής οικογενειακής συνήθειας, αυτής